oktober

Dag opa en oma Datum:05 10 08
We super blij dat we straks opa en oma weer zien, dat maakt het afscheid niet zo zuur. Toch leuk dat ze ondanks onze terugkeer naar Nederland toch nog even ons in ons 'vakatieland' wilde komen bezoeken. Het is ook leuk om Tobias te zien nu hij zo klein en pas geboren is. Dit is de maand van het afscheid nemen. Bodil gaat vertrekken naar Singapore. Ze hebben er zin in. Claire en Martijn hebben een huis gekocht en het lijkt dat Canada van de baan is voor hun.

Onze nudist

Broertjes

Tobias en Max van Marloes

Afscheids feest bij Evelyna
Ach, ik zal dat gekke Amerikaanse mens missen! Ze nodigt ons uit om nog eenmaal langs te komen voor een Brisquet. Het is heerlijk om buiten te zitten onder de blauwe druif en te kijken naar de jongens die met zijn drieen een frisbee gooien. Als dat maar goed gaat. Nee dus. Cormac gooit hem recht in het gezicht van Joakim. Die denkt vervolgens dat dat zo hoort en onthoofd Mitchel dan bijna in een zwiep. Wat een gezelligheid. Ik heb een zalige appeltaart mee genomen als nagerecht, en we smasken grote stukken naar binnen. Hier maakt een appeltaartje nog indruk, straks in Nederland niet meer! Evelyna en vooral Chris staan bol van de allergieen. Chris zijn neus zit vol en evelyna heeft een rare uitslag op haar gezicht die steeds erger wordt. (Was het de appeltaart?) De kinderen worden voor de Wiggles gezet, wat even goed gaat totdat we een enorm gegil horen en Joakim naar buiten komt rennen met de afstandsbediening. Oops.. dat is verslaafden dwingen om af te kicken en dat werkt niet. J gooit liever een bal en een frisbee dan dat hij TV kijkt. Goedzo jongen, 'Haha', doen B en ik, maar we zijn dus de enige die lachen. Michelle vertelt Evelyna dat ze de TV nu wat later aanzet: 'so now I start 'em off at 8 ..' Mijn gevoel roept 'SLECHTE MOEDER' als ik een filmpje er in douw tijdens het koken is even weggevaagt. We nemen afscheid met een dikke omhelzing, wie weet, tot ziens. naar de top

Dag huis! Dag IKEA meubels!

Afscheid Playgroup

Joakim met Ayla

Huis gekocht
We gaan een avondje langs bij Martijn en Claire, die vertellen dat ze een bod hebben uitgebracht op een huis ten zuiden van Perth: Waikiki. (What's in a name..) Het voelt goed en ze hebben het idee dat het wel eens wat kan worden. Net voordat de pizza op tafel komt, krijgen ze een belletje van de makelaar, het huis is van hun! Zo snel kan dat dus gaan. Je kijt wat rond, ziet wat leuks, past je plannen aan, en dan heb je opeens een eigen huis. Zo leuk voor hun, ze hebben dat huren echt helemaal gehad. Waikiki ligt ten zuiden van Rockingham, er is een treinverbinding naar Perth, dus je zit zo in de stad. Het liefst verhuizen ze volgende week. Martijn's ouders komen in November en dan kunnen zij het ook zien en natuurlijk meehelpen met de renovatie. Jammer dat we er niet zijn als ze verhuizen! naar de top

Afscheid
We gaan nog een middagje langs bij Mel en Jeroen, bij Marion en Frank en Marloes en Bodil komen ook nog een keertje langs. Iedereen is natuurlijk erg benieuwd hoe wij het gaan hebben in Nederland. We hebben natuurlijk altijd gezegt dat we het erg naar ons zin hebben in Australie, maar dat Nederland 'Thuis' is. We kijken uit om weer dichtbij onze familie te wonen, niet alleen voor ons maar vooral voor de kidz. Ik heb Joakim al half aangemeld bij een leuk kinderdagverblijf in Amsterdam. Nu maar kijken wanneer we ONS huis terug krijgen, dan kunnen we eindelijk de rest op poten gaan zetten. Ik heb er in iedergeval ontzettend veel zin in! Ik zal iedereen gaan missen, maar daar probeer ik niet te veel aan te denken. Met Claire spreek ik nog een paar keer af in een super leuk park niet ver van hun vandaan. Tijs en Joakim rennen rond en vermaken zich met een beetje water (proberen een fontein te blokkeren met zand...) en vooral elkaar. Samen zijn ze zo wild. We moeten echt goed in de gaten houden dat ze niet uit baldadigheid hun kleine broertjes een kopje kleiner maken. naar de top

J&T met Tijs en Siebrand

Wat zullen ze mekaar gaan missen!

Bjorn kijkt 4 filmpjes...

Het leven in Australie is zo zorgeloos en gemakkelijk. Een beetje saai ook misschien, maar wel heerlijk veilig en voorspelbaar. Er is zoveel te doen voor kinderen en moeders. Overal is er kinderopvang. Wij zijn altijd 'on the go', wandelen, spelen, strand, tuin. Je maakt heel gemakkelijk contact en rolt op een heerlijke manier (niets moet, alles mag) van week naar week. Ik zal Perth heel erg gaan missen maar ik kijk uit naar de inspiratie en de spanning van Nederland. Heel Europa ligt open voor ons. Vakantie in Italie of fietsen in Frankrijk met de kinders, of mijn droom:

met ezels de pyreneeen in! (Ik noem maar enkele wilde ideeen). Mijn werk pik ik ook weer op. Ik heb nu zin in alles, ik ben er hyper van. Hoe zou het allemaal in de werkelijkheid uitpakken? Wacht, laat ik het fietsen van A naar B niet vergeten. De laatste jaren heb ik een doorzit reet gekregen van al dat autorijden. Ik kijk uit naar mijn trouwe tweewieler. Joakim en Tobias zijn in Australie geboren dus ik ben benieuwd hoe het leven in Nederland is met kinderen. Anders deden we uitslapen en ontbijten in de stad op een zaterdag, maar dat zal nu wel anders zijn! naar de top

De reis naar Nederland Datum:24 10 08
Wat een gepak en geregel en gedoe voordat je dan uiteindelijk in het vliegtuig zit. Tot het moment dat ik de deur dicht trek achter me heb ik gerent. Ik heb de afgelopen twee weken gerent, zo voelt het! Ik dacht dat ik alles onder controle had maar de planning bleek iets te weinig ruimte te hebben voor o.a: REGEN! Al de laatste kleding die de koffer in moest is kledder geregent, en ga dan maar eens een wasserette zien te vinden! Weten ze wel wat dat is in Perth? Bjorn stuurt me nog met mijn zware zakken natte kleren naar een appartementencomplex. Fout gegoogled Bjorn! De appartementen hebben inderdaad toegang tot een wasserette maar daar heb ik natuurlijk niets aan. Als we uiteindelijk de deur dicht trekken is het allemaal over. Alles ingeruimt en opgestuurd, de rest zit in de bak van de Taxi, en die deuren kunnen net dicht. En ik wilde licht reizen...Hahhaahhaha! naar de top

Eigelijk gaat de vlucht als een speer. Niet te veel aan denken en onbewust jezelf op het ergste voorbereiden, en dan blijkt het elke keer weer mee te vallen. Joakim slaapt heerlijk en Tobias vind zijn hangende bed (goed overzicht op paps en mams) super. In Singapore hebben we maar een uur, dus we gaan direkt naar de volgende gate. Jammer dat we de rest van de 12 uur in het donker vliegen, we zien helemaal niets van al de landen waar we over heen zweven. We kijken nog een filmpje en drinken een wijntje. Joakim krijgt een heerlijk kindermenu... NOT! zijn blaadje is volgeladen met zoete troep. Zakjes snoep, chips, een mars, een ijsje... Dit is echt te gek voor woorden. Natuurlijk blijft een reactie niet uit, en dat was dan wel weer intressant om te zien. Is het mogelijk om van armleuning naar armleuning te springen in een vliegtuig? Ja! Knap hoor, Joakim! Bjorn neemt hem een paar keer op en neer in het gangpad, maar het vliegtuig is niet groot genoeg om de suikers te verbranden. Gelukkig valt hij uiteindelijk in slaap en wordt hij 8 uur later wakker. Meer boekjes lezen, stickerboekjes plakken, en een beetje kleien...oops, dat was geen helder idee. Het meeste krijg ik uit het tapijtje, voor de rest hebben ze waarschijnlijk een onaardig goedje dat het overige oplost. (Of gaten in het tapijt maakt.) naar de top

Tobias in het vliegtuig

Elonie, Paul en Tobias

Kadoos voor de jarige (38)

Als we uitstappen in Amsterdam, loop ik gelijk naar 'het raam' om te kijken of we opa zien. Bjorn haalt alle tassen op. Opa komt er net aan, wat grappig dat we mekaar alweer zo snel zien! Als we naar buiten lopen staan daar niet alleen opa en oma maar ook Christine met Anna, Job en Imme. Dan komen Paul en Katinka met Yadele en Elonie er ook aan! Wat een verassing! Het is zo heerlijk iedereen te zien! Wat een ontvangst. We drinken snel even wat terwijl de autoos door de mannen ingeruimt worden. Iedereen probeert 100 dingen te gelijkertijd te zeggen. Paul en fam. gaan mee naar Nieuwkoop waar er, jawel, appeltaart op ons staat te wachten. We voelen ons behoorlijk watterig in ons hoofd maar we gaan de hele dag gewoon door. Achteraf heb ik eigelijk helemaal geen problemen gehad met de jetlag. Joakim is enkele weken om 4 uur/5 uur wakker, maar dan uiteindelijk om 6 uur. Dat is ok. Dan draait hij nog een uurtje tussen ons in in bed en dan staan we allemaal op. Tobias heeft een dag of drie nodig. Na het weekend gaat Bjorn weer aan het werk. Wat een doorbijter. Toch weer hele nieuwe mensen en nieuwe projecten. Hij past zich altijd heel snel aan. naar de top

Taart voor de jarige!

Opa, Elonie en Yadele

De kinderboerderij

Het varken van de kinderboerderij

Joakim en Yadele op 'het paard'

Imme, Anna en Tobias

De van den Endjes Datum:30 10 08
We gaan een dagje naar 'Tante christine'. We eten eerst allemaal een hapje mee, dan gaan opa en oma wandelen. Christine en ik kletsen een beetje bij, veel komt daar niet van, want de kinderen moeten gehaald worden en dan maken we een wandeling door een park. Job en Imme klimmen in een boom en Joakim staat onderaan te trappelen! 'Ik ook'! Het is schitterend weer, beetje zon en heerlijk fris. De blaadjes hangen nog aan de bomen maar zijn in diepe herfst kleuren. Wat is Bussum een mooi dorp zeg. Natuurlijk is het een stuk drukker op de wegen maar het is niet zo een schok als ik dacht. De autoos zijn zo klein! Het lijken wel miniaturen! Alle huizen lijken ook zo raar smal en hoog. De tuintjes zijn ware kunstwerkjes. Wat een geneuzel op zo een klein stukje groen! Ach, dit zal allemaal wel weer wennen, straks weet je niet meer beter. Wat geniet ik van het fietsen, ik pak minstens drie keer per dag mijn trouwe tweewieler om naar de winkel, de kinderboerderij of een vriendin te fietsen. Een van mijn beste vriendinnen zit in een mega dip, zeg maar een goede depressie, en het voelt zo heerlijk dat ik nu dichterbij ben om haar te kunnen steunen. Als zij mijn schouder nder snottert, moeten we allebei lachen. zo zie je mekaar niet voor twee jaar en zo sta je weer als vanouds zij aan zij, arm in arm. naar de top

De van den Endjes en Lars-sons

Anna, Joakim en Tobias

Imme en Opa

Job

Bladergevecht

Op visite bij Diana in Ermelo

De veluwe

Zwemles

Op de fiets bij opa

Ermelo Datum:31 10 08
We gaan het weekend naar Diana en Michael in Ermelo. Samen met Opa en Oma nemen we de trein. We stappen op in Woerden en halen het net. Zij treinen door naar Wierden om op bezoek te gaan bij een neefje en een lange wandeling te maken ergens 'inthemiddle'. Wij worden opgewacht door Diana en gaan als eerste een koffie drinken. Wat een leuke tent, ik snel daarna de boekenshop in en loop al kwijlend rond, binnen de kortste keren met een stapel boeken en tijdschriften onder mijn arm. Oja, ik kwam voor een krantje... Wauw, wat een leesgenot hier, 'mag ik ook blijven slapen?' naar de top

De volgende dag gaan we de veluwe op. Het is er druk en iedereen zegt gedag.. 'Ja nu is het wel genoeg hoor'! Erg vriendelijk maar na de 100ste 'goedemorgen' heb ik het wel gehoord. Groepen mountainbikers, oudevandagen, jonge stelletjes, racen ons voorbij. Zoefzoef..'goedemorgen-goedemorgen-goedemorgen' zoefzoefzoef. Even helemaal er tussen uit, de natuur in, met zijn allen. Gezellig hoor. We wachten tot de schapenkooi open gaat, maar dat duurt ons te lang. We nemen de auto (met twee slapende kinderen) terug. Joakim had het woord 'zwijntje' gehoord en raakte enigsins geobsedeerd daardoor. (Zoals peuters dat zo ontzettend goed kunnen.) Hij bracht ons aan de rand van waanzin door om de stap te vragen 'WAAR ZIJN DE ZWIJNTJES DAN?" Na het tientalle malen uit gelegt te hebben: dat de zwijntjes wild in het bos leven - dat de kans klein is dat ze zich aan ons laten zien - dat je heel stil moet zijn anders verstoppen ze zich - dat we GEK worden als hij het woord 'zwijntje' nog 1 keer zegt '

naar de top

'DAAR IS EEN ZWIJNTJE' roep ik dan, 'WAARISSIEDAN' roept Joakim...'Achter die boom, zie je hem niet, oh, nu loopt hij weg, kijk dan, daar.., nu is ie weg!' 'Je zag een zwijnje, cool he?' 'Dat gaan we vannavond tegen papa vertellen'.

Het plan was om misschien twee nachtjes te blijven, maar we zijn allemaal zo stuk na de laatste nacht, dat ik dat idee maar voor me hou. Joakim had gespookt vanaf 3 uur 's nachts! D&M trekken het slecht. Ik denk alleen maar als ik in de spiegel kijk 's ochtends: 'ach ja, weer een rimpel en diepe groef erbij'. Vol verwondering kan ik mijn wallen bekijken, het lijken wel een schilderijen van Monet: 100 shades of blue....

De terug reis met de trein gaat goed, mensen helpen me bij uitstappen en overstappen. We smikkelen van de stukjes kaas en komkommer die we mee kregen van Di. Ik bedenk in verwondering hoe knap Joakim zich aanpast. Geen vragen over 'thuis' of zee en&zon. naar de top

What a sweet face

Op je nek, papa! (arme papa)

Schitterend park

Herfst!

Lekker slapen tegen mama aan

Bellen blazen

Joakim slooft zich graag uit

De eerste week Nederland is voorbij. Ik heb het gevoel dat we hier al heel lang zijn. We hebben zoveel gedaan. Nu moet er nog veel geregeld worden. OA de prikjes van Tobias. Eerst wordt ik van het ene naar het andere tel. nr gestuurd, maar dan heb ik de juiste dame te pakken en ze helpt me geweldig. Ze is heel relaxed heeft alle tijd voor me en zo kunnen we naar het consultatie bureau volgende week. Super Miss van de Volksgezondheid.

Oja, bij H&M zijn we al geweesd voor aankoop van handschoenen en een sjaal. Wat een leuke dingen hebben ze weer. Ik koop nog wat kleine kadootjes voor de pasgeboren baby's van vriendinnen en familie. Leuke leuke dingetjes. Het is maar goed dat de financieen beperkt zijn (wij sponseren natuurlijk die huurders van ons, omdat die zelf te belabbert zijn hun huur te betalen) en zo koop ik alleen het hoognodige aan kleine maar fijne kadootjes. (Desiree heeft een zoon gekregen: Daniel en Ingrid een dochter: Merel.) naar de top