Natuurlijk komen we na een paar uurtjes winkelen (bieb en bio-winkel) niet meer terug. Na twee uur wachten op een bus ('Ja, Mevrouwtje, de bus ken er nie langs in Aarlanderveen, dus rijden ze nie..') maar opa gebeld. Die kwam met een omweg ons halen. 'S avonds hebben we heerlijk het nieuws gekeken met de bijbehoorde beelden van Aarlanderveen. Het was een heel positief item dat niets losliet over de komplete chaos op de weg en de trauma helicopter die werd ingezet om een mevrouw met een gebroken pols uit de polder modder te trekken. Alleen maar mooie beelden van stralende mensen met een sterretjes in hun ogen en een in zonlicht badend winters tafereel. De schaatsgekte is mega toegslagen in Nederland. naar de top
 Opa helpen bij het snoeien van het eiland in de mist |
 Ik doe nog 1 rondje voor zonsondergang |
 Wat is het mooi |
 Opa en Tobias |
 Lara, Daan, Joakim, Ik, Diana en Koen |
 Nieuwkoopse Plassen |
Joakim rijdt op ijzertjes en daarna kleine mini hockey schaatsjes. Hij loopt en glijdt en vind het allemaal prima zolang hij maar vaak op de slee mag zitten. Het ijs is geweldig dus ik trek hem met liefde de hele plas over. Ik paai hem met chocolade melk, want de koek en zopie standjes staan op elke hoek. Met Corrina en de kids spreek ik af en in het weekend komt ook Diana over. Zo gaan er 10 fantastische ijs dagen voorbij. Als de tocht wordt uitgezet wordt het behoorlijk druk, maar ook gezellig. naar de top
 Joakim op de slee ('sneller, mama') |
 Gauw toch nog een route geschaatst |
 Joakim kan schaatsen |
Ik rij de noordelijke route (er zijn twee routes van 30 kilometer uitgezet, noordelijke: langs de Mije / Noorden en zuidelijke route: langs Aarlanderveen / Zwammerdam) 's ochtends vroeg terwijl oma en opa op de jongens passen. Ik weet van 'vroeger' dat het een heel eind is. Dus daar bereid ik me op voor. Maar voordat ik het weet sta ik bij de grote plas (Noorden). Dan alleen nog maar naar voren rijden (5km). Zo gaat dat natuurlijk, als je 10 bent is 30 een hele lange afstand, zo lang dat de hele route je je leven lang bijblijft: de snijdende wind in je gezicht, de opluchting die je voelde als je een stempelpost in zicht kreeg of als iemand 'lunch' zei, de beginende blaren op je voeten, het gevoel van nog aan het schaatsen zijn als je naar je fiets toeloopt met gloeiende wintertenen. naar de top
 Oma en de koffiekan |
 Tobias maakt vaart |
 De mooie brug van het Mijepad |
 Op de traktor |
 Joakim trekt Tobias zijn kleren aan |
 Met Koen sleetje rijden |
 Tobias slaapt gewoon door |
 Op opa's eiland |
 Zonsondergang op de plassen |
 Chocolade-muffins bakken |
 Lara en Corrina |
Als na 10 dagen de dooi inzet dan zijn we weer terug bij het bekende Nederlandse weer. Iedereen glijdt automatsch een depessie in, de mijne duurt 1 h-e-l-e- dag. Dag zon en ijs, slee en verbroedering. We gaan in de weekeinden leuke dingen doen ter compensatie. Er is in de buurt een kindermuseum waar kinderen tegelijkertijd kunnen spelen en leren. Er is een soort Bob de Bouwer afdeling waar het grut met hijskranen en kruiwagens stellingen onderdoor en overlangs kunnen lopen.
Tobias
Tobias heeft het vaste voedsel ontdekt. Ik ben helemaal verbaasd want dus niet gewend dat ik een kind heb dat gewoon van eten houdt! Hij eet de bonen van mijn bord en steekt zijn hand in mijn yochurt, dat hij dan met veel smaak aflikt. Ik ben eigelijk helemaal kwijt hoe dat ook alweer ging met dat eten en baby's van 7 maanden. Ik vraag wat rond en browse wat op internet. Het is maaar net welke insteek je neemt. Kijk je op pro borstvoedings sites, is het nog steeds mama's melk dat het klokje rond laat gaan. Andere sites vertellen je dat je borstvoeding moet afbouwen want er zitten nu niet meer genoeg voedingstoffen in en je moet je baby een hele rits andere dingen bij geven. Ik orienteer en besluit dat ik de komende weken nog steeds als eerste borstvoeding geef en dan pas eten en dat over een maand ga omdraaien. Kijk naar Tobias, er kan absoluut niets mis zijn met de melk die hij krijgt. Hij is babyrond en megahappy. naar de top
 Eerste echte hapjes peer |
 Kinder Museum |
 Spelen met water |
 'Let me out!' |
Voeding enzo
Ooit het boek 'additive alert' gelezen? (In Nederland heet het 'weet wat je eet') De vraag: 'Wat eten we vannavond' is daarna nooit meer zo eenvoudig te beantwoorden. Winkelen is ook niet meer in een oogwenk te doen. Ik ben me zo rot geschrokken van alle hulpstoffen in ons eten en de invloed dat heeft (kan hebben) op je gezondheid, dat ik heel wat dingen heb afgezworen. En dat zonder morren. Ik, die leefde op kauwgom, potjes saus (rood en wit) en dieet coke! Ha! En zo zie je dat een verslaafde heel snel kan afkicken als haar hoofd er maar naar staat. Ik dacht dat het wel genoeg zou zijn om gewoon gezond eten te koppen, zoals vers fruit en groente. Al dat geneuzel en gegluur naar etiketten vond ik echt zwaar overschat. 'Het zal allemaal wel meevallen, anders wordt het niet toegelaten door de voedings wet', dacht ik. Maar als je eenmaal weet wat het is dat je eet en wat de gevolgen zijn, dan proef bij het eten van chips letterlijk hoe ADHD smaakt. naar de top
Ook al probeert het duiveltje op mijn andere schouder te fluisteren: 'das lekkerrrrr, die chocolade koekjes en de japanse nootjes... Jammmmmm'! Dat duiveltje steekt nog regelmatig zijn kop op, maar meestal gooi ik hem dan gelijk met zijn autistische gedrag en al hard tegen de muur. (Dood..) Want: op timtams zit helemaal geen chocolade, dat is een donkerbruin goedje dat in de chemische keuken bereid is! Van zoetstoffen krijg je kanker en MSG dat o.a. in alle producten van Maggie zit, in chineese sausjes en kant en klare maaltijden, tast je hersens aan. Lees en kijk: pdf, video 1 en video 2 (get some coffee, sit down and read and listen!) Google MSG maar eens voor de lol. Ik lees nu etiketten en koop geen light/dieet producten meer. Eens in de zoveel tijd heb ik behoefte aan iets slechts, ik neem dan wat waarvan in nog niet weet wat er in zit en dwing mezelf het etiket niet te lezen. Wat niet weet, deert niet. Haha. (Geef maar de schuld aan dat duiveltje!) lees meer over additiven.
 Met de BarbaPapa's en Yadele |
 Dierentuin |
 Kwik en Kwak |
 Dagje Leiden |
 Strand Noordwijk |
 Strand is strand voor Joakim: 'tunnel graven?' |
 Doe mij er nog maar een! |
 Leiden |
 Bos wandeling |
 |
Wat gaat het snel, dat zeg ik elke dag. Ik kan er niets aan doe, 4 maanden geleden kwamen wij in Nederland aan met een mini baby en kijk nu eens. Tobias is een echte vent aan het worden. Samen met Joakim is hij de hele dag in de weer. Klimmen, bijten, zoeken en dweilen. Als ik hem aan het einde van de dag van de grond haal en in zie zijn vieze broek, dan bedenk ik dat hij weer veel schoonmaakwerk voor mij heeft verricht! 'S nachts is het nog steeds een drama, en daar gaan we wat aan doen. CC oftewel: 'Controled Crying'. LLJ, 'Lekker laten janken' in het Nederlands. Hij wil het liefst de hele nacht aan mijn tepel hangen, en ik ben dat nu, 8 maanden, een beetje zat. Ook Joakim is zo gegroeid, lichamelijk en geestelijk. Hij heeft nog steeds even weinig rust in zijn kont maar beleeft alles veel intenser. naar de top
Hij kan uren bezig zijn met de bestekbak leeg halen en alles in dozen te doen of tassen. Stukjes karton versnipperen en takjes verzamelen en de bast eraf halen. Hij echoot de helft van de tijd ons na, 'Wat een mooie dag..', 'Wat zie je er mooi uit..', Du-hu-s..' en begint al met onderhandelen: 'Als ik dit op eet mag ik Pieter Post kijken'... Wat zijn drie-jarigen leuke mensjes! Hij doet het zo goed. Het is toch erg aanpassen zo in Nederland wonen bij opa en oma, waar we allmaal op een kamertje slapen. Hij voelt ook best wel de spanning waar wij onderstaan, en ik probeer niet te vaak in zijn bijzijn het te hebben over die lui in ons huis in Amsterdam. Voordat je het weet zeg je dingen die niet voor kleine potjes bestemt zijn. Ik probeer positief te zijn naar hem toe. Als Bjorn en ik samen zijn gaan we los. Dat die Bernadien's vader ook gewoon akkoord gaat met een dochter (hij zat lekker op de bank geforceerd over koetjes te praten toen wij daar ONZE spullen MOCHTEN komen ophalen..) die teert op andermans zak, en dat zelfde gezin op straat laat staan. Als mijn kind zoiets zou doen, kon die een pak voor d'r broek krijgen. Ik zou me als ouder rot schamen als ik zo een dochter had, en voelen dat ik gefaald had in de opvoeding. Maar dat zegt al genoeg over de normen en waarden van haar ouders en uit wat voor soort nest ze komt. Misschien kun je het haar niet eens kwalijk nemen. Het asociale gedrag is er met de paplepel ingegoten. naar de top
 |
 Tentje spelen |
 Wij willen NIET slapen |
