Bekijk de filmpjes van December

De laatste maand van het jaar Datum:01 12 08
Het is tijd voor de Sint! We vieren het bij mijn zus en die is zoals altijd (over)georganiseerd en zorgt voor een tot in de puntjes geplande Sinterklaas avond. Met opa en oma in de auto naar Bussum, net als de rest van Nederland die het feestelijke avondje gaan vieren. 5 dec. valt dit jaar op een vrijdag en dat betekent dat iedereen die gelooft' zich vanavond voor de schoorsteen verzamelt. Terwijl de volwassenen warme wijn drinken versieren de kinderen de zelfgebakken Sint en Piet poppen met suiker 'verf'. Mmm lekker idee. naar de top


Hollands weide landschap
Wandelen langs de plassen
Ons gekraakte huis
Happy dude

Joakim komt er snel achter dat dat spul eetbaar is en het aantal poppen dat hij versiert blijft beperkt, hij houdt zich meer bezig met het leegzuigen van de tuut zakken. De kinderen doen een spel, degene die wint mag de kado's gaan zoeken in het huis. Ze rennen de trappen op en neer. Joakim denkt (zoals elke drie jarige waarschijnlijk) dat al de kado's voor hem zijn. Het is heel gezellig en er zijn weer geweldige gedichtjes geschreven. Bjorn en ik krijgen van de Sint een fles advocaat... en je kunt je vast iets bij het gedicht voorstellen. Tobias wordt op bed gelegt en ik loop er om de 10 minuten heen, ik ben bang dat hij uit bed valt. Dat is een keer gebeurd en ik hoor nog steeds die klap van dat kleine koppie op de grond. De trap is heel erg glad en ik loop op panty's dat is dus vragen om een flinke uitglij, en zo gaat dat dan ook. Ik knap met mijn arm tegen de muur en behalve en blauwe plek en trilbenen is er niets aan de hand. naar de top


bij Emiel en Marieke, Sarian en Paul
naar de markt
'zoooo koud mama'

Het korte geding
Wij hebben ondertussen het korte geding gehad. We konden pas een 'Kort Geding' (versnelde rechtzaak) opstarten toen we in Nederland aankwamen, wij willen in onze woning en zij willen er niet uit. Dat lijkt mij een spoedgevalletje. Wij zitten op de bank bij mijn ouders te wachten totdat we in ons huis kunne gaan wonen. Ondanks dat duurt zo'n Kort Geding twee maanden voordat je een uitslag hebt. De zaak komt drie weken na aanvraag voor. Wij moeten aanwezig zijn om op een stoeltje voor de rechter de zaak te verduidelijken. Je wilt niet weten hoe dat er toe ging. Ik ben nu nog verbaasd. De rechter maakte er een soort OneManShow van. hij was heel sarcastisch, keek je niet aan, en zijn gezicht stond op onweer alsof we zijn tijd aan het verdoen waren en wij werden daar persoonlijk verantwoordelijk gehouden. naar de top

Je verwachte dat er elk moment een showballet binnen zou komen stormen in tule rokjes om het spectakel op te luisteren. Wat een farce. Ooit Judge Judy gezien op TV? Nou, daar heeft de man zijn inspiratie opgedaan. Als eerste haalde hij namen door elkaar en werd de huurster: (Bernadien) 'mevr. Kranenburg' genoemd... Dan werd mij vemaand 'niet zo emotioneel' te doen, als ik half snikkend zeg, dat ik naar 'huis' wil. Hij maakte niet alleen ons woordelijk 'af', de huurders kregen het ook te verduren. 'Zo, jullie hebben het wel voor elkaar, zo een goedkope woning vind je nergens, jullie zijn zeker wel trots op jezelf..'. De rechter was grof gebekt :'wat een gelul' zei hij. De: 'I AM THE GREATEST PERSON IN THE WORLD' act werd met veel verve opgevoerd. Knap hoor. Uiteindelijk neemt hij niet eens beslissing en zegt dat we de Bodemprocedure maar af moeten wachten. Nou, nou, het Is namelijk zo'n ingewikkelde zaak! Wat een bullshit allemaal. Zelf ons vertrouwen in de hogere hand wordt zwaar op proef gesteld. naar de top


Pakjesavond, Anna, Job en Imme
Zus met kids
Farmor met haar eerste 'letter

De taart en de opdrachtgever
Het feestvarken
Alle kleinkinders

Joakim's verjaardag! Datum:07 12 08
Ik verstuur iedereen een kaartje voor Joakim's verjaardagfeestje. Grappig hoe dat dan gaat, op zijn Australisch dus: zondagochtend om 11 uur eten we taart, kom je langs? Ik hou dan natuurlijk geen rekening met de goed christelijke Calvinistische Nederlanders die natuurlijk op zondag (zoals ELKE zondag) naar de kerk moeten. Dus de helft van de genodigden vallen weg en vieren we het feestje met de zondige helft van familie en vrienden. Als eerste stond een chocolade taart op het verjaardaglijstje van Joakim. Bjorn heeft de eer. Hij wordt super. Dik, donker en RIJK aan alles. De drie kaarsjes slippen van de bovenste laag af. Iedereen blijft voor de lunch en daarna gaat J ook een beetje doordraaien. Hij geniet van alle aandacht en kado's, maar vooral van de andere kinderen die er zijn. DRIE JAAR! Wat een mooie leeftijd, zo klein aan de ene kant en zo wijs aan de andere. Vergeleken met Tobias een echte vent. naar de top


De beruchte taart van dichtbij
gekleurde kadoos
Corrina, Diana en ik

Zodra de Sint het land uit is, komt de kerstman eraan. Ik vergeet helemaal officieel afscheid van Sint en Piet te nemen en Joakim raakt een beetje in de war. hij blijft als een plaat hangen in zijn Sint Nikolaas reportoire: 'Zie ginds komt... Sinterklaasje bonneBonneBonne, Daar wordt aan de deur...' Ik probeer duidelijk te maken dat de lege pakjesboot weer naar Spanje is met Sint en Piet aan boord. Hij begrijpt het zo ongeveer. Dan kunnen we nu met de andere bebaarde man met het rode pak beginnen. We beginnen het feest met het kopen van een boom. Overal zijn bomen te koop maar de vraag is, waar haal je een goede boom, en wat- kost- dat- dan. We kijken hier en daar en uiteindelijk wordt in Ter Aar een mooi boompje gescoord. Veel te duur voor opa's portemonnee, (zeurzeur, mompelmompel) maar, het was tijd. naar de top

Joakim is zo blij als hij andere kindjes ziet! 'Veeeeel kindjes mama', zegt hij blij als we een volle speelplaats naderen! Ik sta bij een speeltuintje en daar begint een jongetje mijn zoon op de kop te timmeren met een autootje. Wij schrikken er alletwee heel erg van. De oppas komt haar excuses aanbieden. Jeetje, dat is in Perth wel anders. ik moet even wennen hoor aan al die gillende en schreeuwende ADHD kindjes. Ze lijken allemaal op Joakim... Dat is niet bedoeling, hoe moet hij nou leren dat het anders moet?

Dierenpark
Ik ga met de kidz naar het dierenpark. wat een onderneming, maar de mensen helpen allemaal onderweg met het in en uittillen van de kinderwagen. Ik wordt er helemaal vrolijk van, ondanks dat het ontzettend koud is. Alle spannende dieren zijn elders ondergebracht vanwege die kou dus. We zien: pinguins, 'de borden' van de giraffes en de panda beren, nijlpaarden poep en lege apen hokken. Toch heeft Joakim het naar zijn in. Kijk, een kangoeroe die heel snel maakt dat ie zijn hok in huppelt! We staan een kleine 15 minuten te wachten of ie weer naar buiten komt, maar het beest laat zich niet mee zien. Ik los het probleem van een dierloos dierentuintje op om samen wat gerichts richting dierenverblijven te roepen: ' kom naar buiten beer, ik wil je zie-h-ien'! Kijk, ik weet dat de dieren er niet zijn, maar Joakim is nog niet zo slim, en dan kun je zo een peuter heel veel wijs maken. Zo heeft hij achteraf toch het gevoel dat hij alle dieren soort van gezien heeft. naar de top

Kou
We moeten wel wennen aan de kou hoor! Joakim overleeft het de eerste maanden zonder wanten en sjaal en met zijn winterjas half open. Anders heeft hij er last van, 'Niet goed mama' , zegt hij als ik hem aangekleed heb en trekt de rits direkt naar beneden. Na een weekje Zweden is dat ook over. Zonder morren gaat alles aan en is hij van top tot teen undercover. Hij slaat zelfs door naar de andere kant. Nu moet alles aan, ook als het eigenlijk niet eens zo koud is. Pfff..Peuters! Ook doet hij zijn schoenen niet meer uit, zoals de eerste weken in Holland. Speeltuin en blote voeten zijn onoverkomelijk met elkaar verbonden in Australie. Ook dat werd nogal frisjes toen het naar de nul graden ging neigen. naar de top

Dutch food
Gevulde koeken van de bakker en Tompoucen eten.. heerlijk. Belachelijk ook, want voor Australie at ik dat nooit. Nu kan ik niet een HEMA normaal langs lopen zonder even kwijlend naar de roze bovenkantjes van het puddinkje in bladerdeeg te staren. Bij oma en opa staat stampot minstens twee keer in de week op het menu. De supermarkten zijn er al zo aangepast dat het kant en klaar in een vitrine voor het grijpen ligt: spekjes, boerenkool, aardappelen en lekkere sappige worst in een handomdraai in het karretje geplempt! De eerst paar keer vind ik het natuurlijk heerlijk, maar dan gaat het me ook een beetje tegenstaan. Sinds jaren heb ik ook weer eens uienhachee gegeten.

Wat een raar eten eigenlijk. Mijn moeder is er dol op, die kan elke dag een stampotje in elkaar stamperen, als het aan haar ligt. Ze trakteert ook graag gasten op een van de onvervalste Nederlandse gerechten. Omdat ze een B&B hebben zijn er regelmatig gasten in huis. Pas had ze een Finse student een paar weken over. (Dat tikt lekker aan natuurlijk) en had ze zuurkool gekookt. Mams vond het 'RAAR' dat hij het niet lekker vond. (Hij at met lange tanden maar een paar hapjes van het goudengoedje.) Hij was ook snel weg daarna... Ook voor Farmor Gunnel werd er een stampotje uit de mouw geschud. Farmor kon er wel om lachen des te meer omdat ze er in Zweden ook wat van kunnen. Van rare gerechten dan. Ooit blodpalt gegeten? naar de top

Anita enzo
Opeens zie ik er weer uit als iedereen: rok,lange laarzen en hippe panty's. Lekkere fietsbenen (lees: beetje dik) en een druipneus tussen gezonde blozende wangen. Ik moet zachtjes zeggen dat ik de zon (als warmte bron) niet mis, soms werd ik in Australie helemaal gek van dat gesmeer met 30 plus, de 'leuke' sproeten die ik altijd aanzag voor 'Skin cancer' en dat gedoe met die hoedjes. Wat ik wel mis is het licht dat er voor zorgt dat je elke dag positief begint. Hoe vroeg het ook was, in Perth stond ik op met een glimlach. 'Een nieuwe dag, de lucht is blauw en ik heb er zin in'. Ik voelde me altijd relaxed en lekker in mijn vel. Hier loop ik als vanouds weer achter de feiten aan en sleep ik weer mijn lijstjes rond: wat ik moet doen op langer termijn en vandaag/deze week.

Waarom? Waarom kan ik niet langer vast houden aan het Carpe Diem van Perth? De nieuwsprogramma's op de TV achtervolgen me. Diepte gesprekken, experten op allerlei gebieden willen hun expertises delen met het land. Ik hou vol. Ik kijk niet, doe alsof alles geBLAH-BLAH is maar ondertussen wil ik ook niet dat alles aan me voorbij gaat. De goed geschreven artikelen in de krant schreeuwen om gelezen te worden. Het is fijn om overal inside information in te kunnen slaan. Maar wordt ik er wel zo blij van? naar de top


Gammelstad
Gammelstad zons op en ondergang
De oude stad in Lulea

Naar Zweden Datum:20 12 08
Ik heb serieus nog nachtmerries van de laatste kerst in Zweden, 6 jaar geleden en ik besloot zo ongeveer dat ik nooit meer JUL (kerst) in SVERIGE zou vieren. Het gestress begint al weken van te voren. Er wordt gebakken en gekookt, ingevroren en ontdooit. Gepoetst en behangen, geschoven en verschoven. Het wordt kerst en iedereen met iets dat lijkt op familie is onderweg naar huis. Elk jaar wordt er een vast programma afgedraaid. Als een gek sjoppen voor kado's voor de hele familie (JULKLAP). Niet een paar kadootjes, nee: s-t-a-p-e-l-s. Niet van die goedkope troep, nee: ski's, computers, mobile telefoons, printers, sieraden, snoepreisjes. Gedichtjes schrijven? Daar doen we niet meer aan, dat kost te veel tijd, anders krijg je nooit voordat het nieuws begint (de TV staat de hele avond aan) de kado's uitgepakt. Dus, je kunt zeggen dat ik er niet van onder de indruk was. De hele dag bakken snoep en koek voorgehouden worden, dat je nooit niet en mag weigeren, en dat dus bij iedereen waar je op visite gaat. Je moet het proeven, want 'G-U-D dit jaar is het zo goed gelukt'! Bjorn was 5 kilo aangekomen, en ik durfde echt niet op de weegschaal te gaan staan. In mijn geval waren die extra kilo's een zaak van geen 'nej' kunnen zeggen tegen schoonfamilie en in B's geval omdat hij te hebberig was (te lang naar al dat Zweedse lekkers uitgekeken). naar de top


Oma Magnus, Alice en Magnus
Alice		 Aan de wandel

Toen
Dan was het zo donker, de hele tijd, dat je voor en na het eten op bed ligt. Nu gaan we na al die jaren weer kerst in Zweden vieren, met twee kinderen. Dat voelt al heel anders aan. De reis gaat goed, hoewel het ondanks de korte afstand een hele dag reizen is. We vertrekken 8 uur 's ochtends en zijn om 5 uur in Lulea. (1000 kilometer boven stockholm, en 100 km onder de Noordpoolcirkel... (en ja, er zijn werkelijk mensen die zonder gedwongen te zijn, daar leven.) Gunnel en Annika & Magnus en Alice komen ons halen. Als we naar buiten lopen voel je de waanzinnige frisse lucht je verwelkomen. Wel lekker hoor! B's broer met kinderen komen 's avonds gelijk langs en het klikt natuurlijk direct met Jaokim, die op handen gedragen wordt. De winterkleding ligt al klaar. Een lekkere overall voor J en een mega dik super baby pak voor Tobias. naar de top

Ik pik Gunnel's donsjas en gebreid mutsje in. We gaan elke dag naar buiten hebben niet hele koude dagen (-8 tot -3) en genieten zo enorm van het plezier van Joakim! Hij graaft en rent en duikt in de sneeuw alsof hij nooit anders gedaan heeft. Die heerlijke blozende wangen en die glinstering in zijn ogen zegt genoeg. Hij geniet! Zelfs als het donker is (het is licht tussen 11 uur en 2 uur) gaan Bjorn en Joakim er op uit. Nog even sleetje rijden! binnen is het warm en gezellig, al die over the top kerst versieringen die mij vroeger irriteerde zorgen nu een heerlijke sfeer en kerst gevoel. De rode gordijnen met dikke bebaarde mannetjes erop, de kaarsen van oude kerstmannetjes, sommige half afgebrand, die overal te pas en onpas staan, en de kleedjes die schuin met spelden op het behang zijn geprikt, met zalig makende kerstvoorstellingen: kerstman, sneeuw, rendier enz.. ze zijn voor mijn gevoel nu helemaal 'goed'. Komt het omdat ik nu kinderen heb dat ik al dat kitch nu wel kan waarderen? Eigelijk meer dan waarderen.. I love it! naar de top


Julia en Joakim
Het haventje in Gammelstad
Julia en Jesper

Tobias (6Mnd) en Alice (8Mnd)
Schaatsers
De sneeuwman en zijn vriend

Kerstavond Datum:24 12 08
IDe avond te voren komen annika en Magnus en zijn moeder, de tafel dekken. De dag erna wordt alles al vroeg klaar gezet en opgewarmd en overgoten met A) slagroom of B) crème fraiche. Ook de zalm is weer goed vertegewoordigd, dus ik hoef niet voor te dringen om aan mijn omega3 tax te komen. Het kerstdiner bestaat elk jaar uit: Gehakt balletjes, ham, salade, Jansons verleiding ( aardappel met vis in een half liter room), zalm, gekookte aardappelen en salade. Bjorn mag de salade niet maken van Gun, want 'hoe doet er altijd van dier rare dingen in'. Dus ik doe hem basic: salade, tomaten en komkommer. Precies zoals 'Jamie' zegt hoe je het NIET moet doen. (Zweden houden niet van verassingen, alles moet blijven zoals het is want dat werkt al 100 jaar zo.)

Ik mag er van mezelf niet tegen aanschoppen omdat het wel zijn charme heeft. Al die speciale feesten die jaar in en uit op dezelfde manier gevierd worden, generatie op generatie. Nederland is wat dat betreft een traditie arm land. Gelukkig dat na die hele opstand tegen de 'Zwarte Piet' de massa het feest weer heeft herontdekt. Sint is going stronger than ever. Maar het had net veel gescheeld of de pakjesboot had schipbreuk geleden! naar de top


Tobias kan net bij de kerstballen!
Koekjes bakken met farmor
Mini kerstman

Na het eten, koffie met ijs (ook al jaaaaaren het favoriete nagerecht onder de Zweed) en gebak (hoort er altijd bij, als je dat niet meer op kan, dan ga je eerst even naar het toilet...) en dan worden de kado's opgemaakt. O nee, er wordt aangebeld. Een kennis/buurman/dronken oom, is verkleed als Kerstman (zo slecht dat je bang bent dat zelfs je driejarige peuter zich in de zeik genomen voelt..) en komt onder veel ge-ho-ho-ho de eerste paar pakjes uitdelen. Geweldig! De buurman was in dit geval gestrikt en zat als een echte Zweed, zich een partij te generen terwijl hij met het schaamrood op zijn kaken enkele kado's uitdeelde. Jezelf voor emmer zetten is niet een gemakkelijke opoffering voor een Noordeling. naar de top

Ik kwam niet meer bij. Dat pak, dat gestuntel, dat masker dat met een elastiekje over zijn oren vast zat en dat hele ongemaklelijke dat ervan af straalde, het was in een woord GEWELDIG! Echt volgend jaar weer! Joakim zijn mond zakte half open en hij viel als een blok. (Tot zover mijn hoop op een intelligent kind..) Elk kado was een spectaculaire verassing voor hem. 'Voor Joakim', gilde hij, 'een 'T-shirt', schreeuwde hij vol ongeloof en blijheid, nadat hij met een ruk het pakpapier verwijderd had.

Na ruim een uur was het leed geleden. Alle kado's waren verdeeld en de grond lag bezaait met papier. 'Jippie', doen Alice en Tobias! Veel pakjes met beertjes erop voor onze kinders. Wat een feest, voor mij part volgend jaar weer. Dan is het weer tijd voor het vullen van de vaatwasser en koffie met koek, gebak en bonbons. Ja hoor ik heb wel weer een gaatje over! naar de top
Genieten van de sneeuw
Helemaal ingepakt het ijs op

We hebben een geweldige tijd in Zweden, het voelt helemaal niet zo donker en depri als ik mij herinner, ik kan oprecht blij zijn en ik ga nu al uitkijken naar volgend jaar kerst. We eten nog een keer bij Annika en Magnus en gaan ook nog een laatste keer langs bij Stefan en Annelie. De Tv staat aan (hockey!) en zo gaat dat hier. Lulea is een stad waar er een paar dingen belangrijk zijn en dat geeft houvast aan de koude donkere tijd. Hockey is leven en dood. Elke papa hoopt dat zijn kind een ijs hockey ster wordt. Dan streeft iedere puber er naar om er maar zoveel mogelijk uit te zien als al die andere pubers, zo dat je (God verbied) je uit de toon valt. naar de top


Tobias vind het allemaal prima
Engeltjes maken
Tobias leert staan

De terug reis is heel lang, we vliegen ook nog eens over Oslo! Joakim doet het geweldig en ik ben reuze trots op hem. Dan nu nog de laatste week van 2008 en dan is het jaar weer voorbij. We hadden natuurlijk gehoopt oud&nieuw in Amsterdam in ons eigen huis te vieren maar dat zit er niet in. een Kort Geding is voor een leek zoals ik een heel LANG verhaal. Die ratten in ons huis liggen daar natuurlijk geen nacht van wakker. Uiteindelijk vieren we oud&nieuw op de bank. Al zappend proberen we onze ogen open te houden. Ik was echt van plan om gewoon op een christelijke tijd naat bed te gaan maar B had andere ideeen. Hij had heerlijke kazen gekocht die allemaal opgepeuzelt dienden te worden in 2008. We deden ons best. Gelukkig werd het dan snel 12 uur. Op het nieuwe jaar, dat we maar snel ons huis terug mogen krijgen en dat de bastards may burn in hell! Nee, zo wil ik dit jaar niet afsluiten. Op gerechtgheid en onze twee sterren, op mij ouders die zich zo opstellen en op elkaar dat we het samen maar even gewoon allemaal (reizen, opvoeden, positief en gelukkig blijven, het beste uit de situatie halen) doen! Op al onze vrienden in Australie die al al lang en breed in bed liggen! We missen jullie! naar de top